انتخاب روش

انتخاب روش
در سطح استراتژي بزرگ ،برنامه ريزان احتياج دارند تا روش اصلي مبارزه ای که قراراست درکشمکشهای آتي بکارگرفته شود را مشخص کنند . شايستگي ها ومحدوديتهای هريک از تکنيکهای مختلف مبارزاتي همچون جنگ نظامي سنتي، جنگ چريکي، مبارزه طلبي سياسي وغيره بايد ارزيابي شوند.براي اين انتخاب ،استراتژيستها احتياج دارند تا اينگونه سوالات را درنظر بگيرند ، آيا نوع مبارزه انتخاب شده درتوان دموکراتها هست ؟ آيا روش مبارزاتي انتخاب شده امكان بسيج قدرت مردم تحت ستم را دارد ؟ آيا اين تکنيک نقاط ضعف ديکتاتور را هدف ميگيرد، يا به نقاط قوت آن حمله ميبرد ؟ آيا اين روش به دموکرا تها کمک ميکند تا بخود متکي باشند يا آ نها را به گروههای سوم يا حمايت گران خارجي وابسته خواهد كرد ؟ پيشينه روش انتخاب شده در به پايين کشيدن ديکتاتوريها چيست ؟ آيا اين روش صدمات وخرابيهايي که دراثرکشمکشهاي آتي بوجود خواهند آمد را بيشترميکند يا کمتر؟ اگرفرض کنيم درخاتمه بخشيدن به ديکتاتوري موفق شويم، روش انتخاب شده چه تاثيري برنوع حکومتي که از کشمکش بر ميخيزد خواهد داشت ؟ گونه هايي از اقدامات که نامناسب تشخيص داده شوند بايد درتوسعه استراتژي بزرگ دور نگاه داشته شوند.درفصلهاي قبل دليل آورديم که مبارزه طلبي سياسي برتريهاي نسبي عمد ه اي نسبت به تکنيکهاي ديگر مبارزه دارد .استراتژيستها بايد با دقت در وضعيت خاص مبارزاتي خود، در اين باره تصميم بگيرند که آيا مبارزه طلبی سياسي پاسخ های مثبتي دربرابر سوا لهاي بالا ارائه ميدهد يا خير