چگونه صلحی

چگونه صلحي ؟
اگر اصولا قرار باشد که دموکراتها وديکتاتورها با يکديگر مذاکره نمايند، بدليل مخاطرات موجود، بتفکر بسيار دقيق نياز است. هرکسي که از واژه صلح استفاده مي کند، لزوما مقصودش صلح با آزادي و عدالت نيست . اطاعت مطلق در برابر ظلم و پذيرش منفعلانه ديکتاتورهاي ستمگري که عليه صدها هزار انسان مرتکب بيرحمي شده اند، صلح نيست . هيتلرهم ادعاي صلح داشت، صلحي که منظوراز آن اطاعت بي چون و چرا در برابر اراده وي بود. صلح ديکتاتور معمولا چيزي بيشتر از آرامش زندان و گورستان نيست.خطرات ديگري هم وجود دارند . مذاکراتي که با نيت خوب شروع شده اند گاهي در اهداف آن و حتي در نفس روند مذاکره دچارسردرگمي ميشوند. علاوه بر اين مذاکره کنندگان طرفدار دموکراسي و يا متخصصين مذاکره خارجي که قبول کرده اند به روند مذاکره کمک کنند، ممکن است درقدم اول ،مشروعيتي محلي يا بين المللي به ديکتاتور اعطا نمايند که پيش از اين بدلايل مختلف ازجمله تصرف غيرقانوني دولت، نقض حقوق بشر، سفاکي ها و . . . فاقد آن بوده است بدون وجود اين مشروعيت سخت مورد نيازديکتاتورها نمي توانند به فرمانروايي بي حد ومرزخود ادامه دهند. نمايندگان صلح نبايد فراهم کننده مشروعيت براي ديکتاتورها باشند