فصل ششم

ضرورت برنامه ريزي استراتژيک

سلسله مبارزه طلبيهاي سياسي عليه ديکتاتوريها ممکن است بطرق گوناگوني شروع شود. درگذشته اين مبارزات تقريبا هميشه بدون برنامه ريزي قبلي و اساسا اتفاقي بودند .اعتراضاتي که باعث راه افتادن اقدامات آغازين ميشدند داراي انواع گوناگوني بودند ولي اکثرا شامل وحشيگريهاي جديد، دستگيري يا قتل فردي محترم، سياست يا حکم جديد سرکوبگرانه، کمبود موادغذايي، بي احترامي نسبت به باورهاي ديني يا سالگرد حادثه اي مهم بوده است گاهي اقدامي خاص از سوي ديکتاتور آنگونه مردم راخشمگين کرده که بدون هيچگونه ايده اي درباره چگونگي امکان پايان يافتن خيزش دست به اقدام زده اند درمواقع ديگر ممکن است شخصي شجاع يا گروهي کوچک دست بعملي بزنند که موجب حمايت ديگران شود اعتراضي خاص ممکن است ازسوي ديگران به اعتراض عليه همان ظلمي که آنها نيز تجربه کرده اند تعبير شود و بنابراين آ نها نيز به مبارزه بپيوندند. گاهي دعوت به مقاومت ازسوي يک گروه کوچک يا حتي يک فرد ممکن است با پاسخي گسترده وغيرمنتظره روبروشود.هرچندخودانگيختگي صفاتي مثبت دارد داراي اشکالاتي هم هست مکررا مقاومتگران دموکرات انتظاروحشيگريهاي ديکتاتور رانداشته اند، پس متحمل رنجهاي بسيارشده و مقاومت آ نها از هم فروپاشيده است . گاهي فقدان برنامه ريزي از سوي دموکراتها تصميمات بسيار مهم را به شانس واگذار کرده است؛ دراينگونه مواقع نتايج مصيبت بار بوده اند حتي هنگامي که حکومت ستمگر به زيرکشيده شده است، فقدان برنامه ريزي درباره چگونگي گذر به يک سيستم دموکراتيک موجبات بوجود آمدن يک ديکتاتوري جديد را فراهم نموده است