برنامه ريزی مبارزه

برنامه ريزي استراتژي مبارزه
هرچقدر هم که استراتژي بزرگي که براي پايان دادن به ديکتاتوري وتاسيس دموکراسي توسعه يافته،هوشمندانه واميدبخش باشد،يک استراتژي بزرگ بخودي خود انجام نميشود. استراتژيهاي خاص بايد براي رهبري يك رشته عمليات مبارزه طلبانه با هدف بتحليل بردن قدرت ديکتاتورتوسعه يابند . اين استراتژيها بترتيب،محدوده اي ازفعاليتهاي تاکتيکي که هدفشان وارد کردن ضربه هاي کاري بديکتاتوراست را بايکديگرهمسوميکنند. تاکتيکها وروشهاي خاص اقدام بايد با دقت انتخاب شوند تا بتواننددردستيابي به هدفهاي خاص هراستراتژي مشارکت داشته باشند. بحث دراينجا تنها درسطح استراتژي تمركزمييابد .استراتژيستهايي که برنامه ريزي سلسله مبارزات بزرگ را انجام ميدهند،همانند آنهايي که استراتژي بزرگ را برنامه ريزي کرده اند،احتياج به درکي کامل ازطبيعت وشيوه هاي عمل تکنيک مبارزاتي انتخاب شده دارند. درست همانگونه که فرماندهان نظامي بايد ساختارها، تاکتيکها، فن لشکرکشي، تدارک جنگ افزار، تاثيرات جغرافيايي وموارد مشابه رابراي طراحي استراتژي نظامي درک کنند،برنامه ريزان مبارزه طلبي سياسي نيزبايد ازطبيعت واصول استراتژيک مبارزه غيرخشونت آميزدرکي کامل داشته باشند.هرچند که حتي با داشتن دانش درباره مبارزه غيرخشونت آميز،دقت بتوصيه هاي اين مقالات وپاسخ به پرسشهاي مطرح شده،استراتژيها بخودي خود بوجود نمي آيند. تنظيم استراتژيهاي مبارزاتي نياز بقوه ابتکارپرورش يافته دارد .در برنامه ريزي استراتژي براي يك رشته مبارزات بخصوص وبراي توسعه درازمدت ترمبارزه آزادي بخش، استراتژيستهاي مبارزه طلب سياسي بايد درباره احتياجاتی که وجود دارد به مسائل و مشکلات بسياري فکرکنند. ازجمله :الف ـ تعين اهداف خاص ازيك رشته مبارزات و سهم آنها در پيشبرد استراتژي بزرگ ، ب ـ توجه به روشهاي خاص يا سلاحهاي سياسي که ميتوانند به بهترين وجه براي پيشبرد استراتژي انتخاب شده استفاده شوند درون هرنقشه کلي براي يك رشته مبارزات خاص لازم است تا تشخيص دهيم كه چه نقشه هاي کوچکتروتاکتيکي وچه روشهاي اقدامي بايد براي وارد کردن فشارومحدود نمودن منابع قدرت ديکتاتور استفاده شوند . بايد بياد داشته باشيم که رسيدن به اهداف بزرگ نتيجه انتخاب دقيق وپيمودن گا مهاي کوچک است.تعيين اينکه آيا مسائل اقتصادي بايد با مبارزه سياسي مرتبط باشند و اگر آري چگونه ؟ اگر مسائل اقتصادي درمبارزه مهم هستند بايد دراين فکربود که نارضايتيهاي اقتصادي پس از پايان ديکتاتوري اصلاح شوند . درغير اينصورت اگرراه حلهايي سريع دردوره گذاربه دموکراسي آماده نباشند نارضايتيها وبي ميلي شروع خواهند شداينگونه نارضايتيها ميتوانند ظهوردوباره نيروهاي ديکتاتوري که وعده پايان مشكلات را ميدهند تسهيل کنند.پ ـ پيشاپيش مشخص کردن اينکه چه نوع رهبري وچه نوع سيستم ارتباطي بهترين کارکرد را براي شروع مبارزه دارد . کدام روشهاي تصميم گيري و برقراري ارتباط درطول دوران مبارزه، براي راهنمايي دائم مقاومتگران ومردم موجود خواهند بود ت ـ منعکس کردن اخبارمقاومت به مردم، نيروهاي ديکتاتور ورسانه هاي بين المللي، ادعاها وگزارشها هميشه بايد کاملا واقعي باشند. بزر گ نمايي و ادعاهاي بي اساس، اعتبارمقاومت گران را كاهش خواهد داد. ث ـ برنامه هايي براي اقدامات خودکفا و سودمندی اجتماعي، آموزشي، اقتصادي وسياسي بمنظورپاسخگويي به نيازهاي مردم درطول مبارزه. اين طرحها حتي ميتوانند توسط افرادي که مستقيما دراقدامات مقاومت گرانه شرکت ندارند نيز رهبري شوند.ج ـ تعيين اينکه چه نوع کمک خارجي براي حمايت از يك رشته اقدامات بخصوص يا کل مبارزه آزاديبخش مورد انتظار است .کمک خارجي چگونه ميتواند به بهترين وجه بسيج شده و استفاده شود بدون اينکه مبارزه داخلي به عامل خارجي خاصي وابسته شود؟بايد به اين نکته توجه كرد که کدام گروههاي خارجي براي کمک مناسبتروشايسته ترهستند،مثلاسازمانهاي غيردولتي جنبشهاي اجتماعي،گروههاي ديني ياسياسي، اتحاديه هاي کارگري وغيره دولتها ويا سازمان ملل وبخشهاي مختلف آن علاوه بر اين، برنامه ريزان مقاومت بايد درطول مقاومت توده اي عليه کنترل ديکتاتوري، براي حفظ نظم ورعايت الزامات جامعه توسط نيروهاي خود نيزاقداماتي صورت دهند. اين موضوع نه فقط باعث ايجاد نوع جديدي ازساختارمستقل دموکراتيک ميشود وازاينطريق به اهداف اصلي کمک ميکند بلکه درعين حال اعتبارهرگونه ادعا که سرکوب بيرحمانه را براي مبارزه با بي نظمي وبي قانوني لازم بداند را نيز از بين مي برد