مبارزه نمادين

مبارزه نمادين
درهنگام شروع يك رشته مبارزه بمنظورضعيف كردن ديكتاتوري، احتمالا درابتدا ميدان عمل اقدامات سياسي محدود خواهد بود .اين اقدامات بايد با هدف سنجش و تاثيرگذاري بر حال و هواي مردم وآماده كردن آنان براي پيگيري مبارزه ازطريق عد م همكاري ومبارزه طلبي سياسي طراحي شوند.نخستين اقدام احتمالا بايد نوعي اعتراض يا اقدام نمادين محدود يا موقتي باشد. اگر تعداد افرادي كه علاقمند به اقدام هستند كم است،آنگاه نخستين اقدام ميتواند براي مثال شامل گذاشتن گل درمحلي باشد كه اهميتي نمادين دارد .ازطرف ديگراگرتعداد كساني كه خواهان شركت دراقدام هستند بسيار زياد است، آنگاه پنج دقيقه توقف كامل وعدم انجام هرگونه حركتي يا چند دقيقه سكوت ميتواند بكارگرفته شود. دروضعيتهاي ديگر،اشخاص معدودي ميتواند به اعتصاب غذا، شب زنده داري در محلي كه اهميت نمادين دارد،تحريم كوتاه كلاسها، يا تحصن درمحلي مهم دست بزنند. تحت يك حكومت ديكتاتوري اين اقدامات كه جنبه تهاجمي تري دارند احتمالا با سركوبي خشن مواجه خواهند شد .اقدامات نمادين خاص،مانند اشغال فيزيكي محوطه روبروي قصرديكتاتوريا اشغال دفاترمركزي پليس سياسي ممكن است داراي خطرزيادي باشد وبه همين دليل براي شروع رشته مبارزات توصيه نميشونداولين اقدامات اعتراضي نمادين گاهي توجه ملي وبين المللي وسيعي برانگيخته است مانند تظاهرات خياباني برمه در ۱۹۸۸ يا تصرف واعتصاب غذاي دانشجويان درميدان تيانانمن پكن در ۱۹۸۹ تلفات بالاي اين تظاهرات درهردومورد به توجه فراواني است كه استراتژيست ها بايد دربرنامه ريزي براي مبارزات به آن توجه كنند .با وجود ضربات عظيم اخلاقي و رواني بعيد است كه اينگونه اقدامات به تنهايي موجب سقوط ديكتاتوري شوند،چرا كه اين اقدامات كاملا نمادين باقي مي مانند وتغييري دروضعيت قدرت ديكتاتوري ايجاد نمي كنند.معمولا درهنگام شروع مبارزه امكان جدا كردن كامل وسريع منابع قدرت ديكتاتورها وجود ندارد .براي تحقق اين امرتمامي مردم وموسساتي كه تا ديروزكاملا مطيع بوده اند، بايد مطلقا رژيم را نفي كنند ودريك آن با عد م همكاري وسيع وقدرتمند آن را بمبارزه بطلبند. اينموضوع بندرت تحقق يافته ودستيابي به آن نيزبسيارمشكل است .به همين دليل دربيشترموارد انتظاريك عدم همكاري ومبارزه طلبي سياسي سريع، استراتژي غير واقعبينانه براي مبارزه عليه ديكتاتوري است